Living in a myth

March 5, 2012
Location: City center


I was invited by my roommate to visit a special place with her. It was in the city center. Indeed, it was a very interesting place. Girls in white with incredibly long hair, who do Japanese shiatsu and other special massages, looked like divine beings. They had faces with no make-up, but glowing with light and signs of inner health.

I was taken to a room, where a young man scanned my body and diagnosed my physical problems. From the staff of the center, I found that he was said to be a reincarnation of Guru Rinpoche, great Buddhist master, who is said to be the next Buddha after Shakyamuni. Prior knowing this, when I looked at the young man, he was very handsome, wearing a mixture of lay and monk’s clothes with incredibly big and powerful hands.

Then I was led to another room, where a reincarnation of White man, the first character of 108 cham dance characters. White man had grey hair, long grey beard and looked very much like as usually depicted in the drawings. He was 84 years, but had almost no sign of aging. He was just back from retreats in the Himalayan mountains and he also traversed around Mongolian territory. He was complaining that nagas and lords of lands were all drunk because Mongolians offered lots of vodka to them as if practicing generosity.

Prior to visiting the place, I was vomiting and feeling pain in some parts of my body. The next day, I observed that my body was much lighter, no pain and vomiting. I sincerely imagined that the young gentleman was indeed the reincarnation of the Buddha. On my way back, I was thinking that some myths are still alive these days and I was very happy that I could spend a few hours in them.

About me

Date: 16 March, 2012
Location: Ulaanbaatar, Mongolia.

From my childhood I was fascinated by foreign languages, so many summer holidays were spent behind a study table. My list of self taught languages is long, but none of them came even near to fluency, except English and traditional Mongolian script.

Thanks to childhood stamina developed in learning it has never been difficult to qualify in different exams. I gained the highest scores in higher education institute admission exams, which enabled me to do BA in international relations in Foreign Service School, Mongolia and MBA in India and forfeited government scholarship offers from University of Hong Kong and International University of Japan. As a graduate of prestigious universities I was given great opportunities to work in different fields, traveling abroad, attractive compensation packages, e.g. I was shaped into a young successful professional. As mineral sector was about to revamp the country’s economy I was in the middle of taking another great opportunity to work in an international company with promising perspectives. I was again successful in my pursuit of excellence my career, but everything had to STOP at this point. Although I was always successful in exams, I failed in my own exam for caring myself. Due to irrational hard working, bad diet, different inhibitions and other adverse conditions, I became seriously ill.

It seems I have never had relaxation being occupied with huge professional and family responsibilities. I am the eldest in the family with 2 younger sisters and a brother. As my mother, a GP, suffered a stroke 10 years ago and my father had to look after her since then, I had to step in and take the responsibility for the family.

It was both ‘curse’ and ‘blessing’ that I was diagnosed with multi-drug resistant TB in early 2011. I have been staying in TB hospital for 13 months in total: 2 months in Mongolia, 4 months in Huh hot, China and 7 months in Mongolia. I mean ‘curse’ because it is difficult to treat, requiring a long time and posing a perpetuated risk of relapse. It is ‘blessing’ because I’m having this long holiday that I seemingly I deserve.

Being ill for a long time brought a lot of changes in my life. The illness requires to stay a very long time in the hospital secluded from one’s family and the society as it imposes a danger infecting others. In my next missives I will share about the changes that I had to encounter and experiences of my roommates.

Date: Sunday, March 4, 2012
Location: Home, Ulaanbaatar, Mongolia.

Mongolians have recently celebrated Lunar New Year. It is said to be more auspicious to recite holy texts and do Buddhist special practices within 15 days of the New Year.

My sister arranged a visit by a monk from Ganden monastery, the main monarchy center of Mongolia, to do the text recitations for my family. After completion of the recitation, I had a chance to talk to the Buddhist monk and clarify a few points that he mentioned while he was explaining the meaning of the texts and rituals.

In addition, he advised me to ‘relax and enjoy’. According to him, I looked strongly preoccupied by some heavy thoughts. He strongly recommended entertaining myself, going out, chatting with friends, laughing and doing whatever I liked. He said “Be easy-going, just relax, just enjoy!”

Surprisingly, my brother, a 20 year old management student and aspiring hip hop singer, immediately supported him saying I was never going out to watch movies and meeting with friends for the last few years.

I realized I was too serious about my job and other things, but was never tender to myself. So I decided to enjoy the life to the fullest by following three points in my life:
1. Think positively
2. Eat well
3. Never work hard

Төрсөн өдрөө тэмдэглэсэн нь

Миний төрсөн өдөр 10 сарын 10-нд. Хүн бүр энэ өдрийг тэсэн ядан, догдолж хүлээдэг байх, ямар бэлэг ирэх бол гэсэн битүүхэн хөнгөн таамаглалтай. Яг төрсөн өдрийнхөө урьд өдөр нь найзуудтайгаа оройн хоолонд орлоо. Тэр ресторан нь Монголын язгуур урлаг, ёс заншил, хөгжим, гэр гэх мэт соёлын томоохон ордон гэж хэлж болохоор газар байлаа. Мөн зочид буудлаа ч гэсэн монгол гэрийн дизайнаар тохижуулсан нь үнэхээр сэтгэлд дотно санагдана. Энд байрласан гадны зочид гийчид бүхий л стрессээ мартан, сэрэх ёстой цагаасаа хоцордог гэм энд гарна, учир нь аура нь үнэхээр хүний сэтгэлийн ядаргааг бүр мөсөн арилгаад, бие нь ч тэр хирээр төгс сайн амардаг бололтой юм.
Өөр нэгэн гайхалтай зүйл нь морин хуур, хуучир, хулсан хуурын аялгууг "unplugged" байдлаар сонсоход урьд нь зөндөө олон удаа сонсож байснаас хамаагүй өөрөөр сонсогдоно. Live concert үзээд дараа нь телевизээр үзэх хоёр ямар ялгаатай билээ яг л тийм хол зөрүүтэй сонсогдож байлаа. Мөн морин хуурын түүх, Аргасун хуурчийн тухай түүхийг сонсоход өөрийн эрхгүй монгол хүн болж төрсөн, ийм сайхан аялгуу эгшиг, ийм сайхан амгалан орчинг бидний өвгөд дээдэс маань бидэнд бүтээж өгчээ гэж бодохоор талархах, бахархах сэтгэл өөрийн эрхгүй төрнө. Бид өөрсдөө мэддэг юм шиг хирнээ анзаардаггүй олон гайхамшигтай зүйлс бидний соёл, урлаг, ёс заншилд маань байсаар ирсэнийг залуус бид умартсаар байгаа бол тэр нь жинхэнэ эмгэнэл байх болов уу. Өөрийн гэсэн соёлгүй, газар нутаггүй нүүдэллэж суурьшсан, төрийн түүх нь богинохон гэх мэт сул талуудтай орныг юунд ч гоё гэж хардаг юм болоо. Жинхэнэ сайхан, амгалан тайван амьдрах орчноо өөрийнхөө эх орондоо буй болгож, эндээ л сайхан амьдарч болохгүй гэж үү?
Дээр өгүүлсэн бэлэгний тухай гэвэл би амьдралдаа авсан хамгийн сайхан бэлгийн нэг нь би монгол хүн болж төрөөд ийм сайхан соёл, заншилтай, хөгжимтэй, урлагтай оронд төрснөө ухааран, түүнийгээ үнэлэн талархаж, бахархаж чадсан явдал юм. Мөн гэрт заавал тоглодог морин хуур залах учиртайг мэдлээ. Учир нь гэрт янз бүрийн байдлаар хурган орсон сөрөг эрчмийг (bad energy)үлдэн хөөдөг учиртай юм байна лээ. Энэ чинь л өөрөө тэр чигээрээ Фэн шуй байна шүү дээ. Дэргэд байсан зүйлээ бид анзаарахгүй, үнэлэхгүй байдгийн наад захын жишээ энэ байх даа. Тиймээс миний дүгнэлт бол өөрт байгаа зүйлээ үнэлж, хайрлаж, тордож, улам өнгөлж сурах нь чухал юм байна. Хүний сайхан зүйлд санаархах бус өөрт буй нөөц, боломж чадлаа л сайжруулах ёстой юм байна шүү дээ. Би Монголдоо улам их хайртай, ухаант ард түмнээ бишрэн хүндлэх сэтгэлээр дүүрэн нэгэн оройг үдсэн нь мөнгөөр илэрхийлэх ямар ч аргагүй сайхан бэлэг байлаа.

Цаг хугацаа

Эргэн тойрон хаашаа ч харсан цаг хугацааны заалт байх юм. Хурал зөвлөгөөн, тоглолт, телевизийн хөтөлбөр, ажил, сургууль зэрэг бүгд л очих, явах цагтай. Бүх юмыг цаг хугацаатай гэдгийг, тухайн өдөр, цаг минут хором бүр хэзээ ч давтагдашгүй, эргэж ирэхгүй гэдгийг мэдсээр байж цагийг дэмий өнгөрөөсний дараа өөрөө өөрийгөө зэмлээд л өнгөрнө. Титэм үг саяхан уншиж байхад хамгийн их хоногшсон үг нь “бүх зүйл өөрийн гэсэн цаг хугацаатай” гэсэн хэсэг байлаа. Нээрээ л бүх зүйл цаг хугацаатай байх юм, дуунд хүртэл “цаг нь болоогүй хайрын төлөө цагаасаа өмнө шаналах хэрэггүй” гэж гарна. Тэгэхлээр бүх зүйлд өөрийн гэсэн цаг хугацаа байна, тэр нь хэзээ ч эргэж давтагдахгүй, мөн хэнийг ч ялгахгүй.

Саяхан л нэгэн үйл явдал тохиож байснаа санаад эргээд бодоход 10 жил өнгөрсөн байна шүү дээ гэж бодохоор өчигдөр л мэт санагдана. Гэтэл энэ өнгөрсөн 10 жилд юу болж өнгөрөвөө гэж өөрөөсөө асуухад зүгээр л байж байгаад өнгөрсөн юм шиг, утгагүй байдлаар өнгөрсөн ч юм шиг санагдахад харамсмаар. Хүмүүсийн ярилцлагыг сонсоход хүмүүс зарим зүйлд амьдралынхаа 20, 30, 40 жилийг зориулсан гэж ярихыг сонсоод ямар их урт хугацаа вэ гэж бодон, тэр хүн энэ их он жилүүдэд юу хийж байсан юм болоо гэж санагдана.

Хэдийгээр хорь, гучин жил байлаа ч гэсэн “харвасан сум шиг”, “хаднаас халин унах” цаг хугацаатай хүний амьдралыг зүйрлэдэг гэж бодохоор маш богино юм. Тиймээс хэрэггүй дэмий зүйлд ямар ч цагийг үрэлгүйгээр, олон жил, нэг жил, сар, долоо хоног, цаг, минутаар өөрийнхөө тавьсан зорилгыг биелүүлэхийн төлөө, биелсэн бол өөртөө урам зориг өгч, өөрийгөө “дайлж” урамшуулан, биелүүлж чадаагүй бол дүгнэлт хийгээд алдаагаа дахин давтахгүй, өөрийгөө дайчлах хэрэгтэй болох нь. Гэхдээ юунд дайчлах вэ, хэдэн ч жил өнгөрсөн, би ийм олон жилүүдийг юунд зориулж ирэв ээ гээд өөрөөсөө асуухад өөртөө ч тэр, өрөөлд ч тэр харамсал төрүүлэхээргүй тийм нэгэн зүйлд зориулвал ямар вэ? Харин тэр нь ямар зүйл байж болох вэ гэдэг нь хувь хүмүүсийн сонголтын асуудал юм. Миний хувьд бол өөрийгөө зөв зүйлд боловсронгуй болгох, намайг хэзээ ч хуурахгүй, орхихгүй, дундрахгүй, эндүүрэггүй зүйлд зориулна гэж бодож байна.

Би энэ зүйлийг бичихэд тодорхой цагт эхэлж, тодорхой цагт дуусгаж байна. Та бидний амьдрал ч гэсэн тодорхой хугацаанд үргэлжлээд дуусахад өөртөө харамсахгүй байхаар тийм л байдлаар амьдарсан байгаасай. Учир нь цаг хугацаа бидний амьдралыг хэдий хэмжээгээр үргэлжлэх вэ гэдгийг хэлж чадаагүй, одоогоор хэн ч түүнийг хэлж чадаагүй байна. За ингээд цагийг үр бүтээлтэй, харамсахааргүй зүйлд зориулья!

"Амьдрах гэдэг бол зогсолтгүй урагшлахыг хэлнэ."

Хүн өөрөө чухам ямар замаар явж, чухам юунд хүрэх вэ гэдэг зорилго нэн тодорхой болж байж хүсэл мөрөөдлийн чандмань эрдэнээ эрж олно. Залуу хүн бүр томоос том, өндрөөс өндөр зорилт өмнөө тавьж, түүнийгээ хэрэгжүүлэхийн төлөө цаг нартай уралдан, идэх хоол, унтах нойроо хугаслан, зориг эрмэлзэл дүүрэн хичээн зүтгэ. Хүрч чадахаасаа өндөр, хийж чадахаасаа илүү зорилго тавь.

Саятны амжилтын нууц

Хүний хувь заяаны төмөр хууль гэж байдаг. Энэ нь шалтгаан ба үр дагавар хоёр юм. Та өөрөө ажиллаж, өөрийнхөө мөнгийг хийнэ гэж бодож эхлэвэл, та тэр хүмүүсийн хүртсэн баялаг, буян хишигт мөн нэгэн адил хүрэх болно. Хүссэн мөрөөдлөө бодит болоход танд доорх зөвлөгөө бага ч болов туслах болов уу.

1. Агуу ихийг бод
2. Чиглэлийн тодорхой мэдрэмжтэй ажиллах
3. Зөвхөн өөртөө хариуцлагыг үүрч ажилла
4. Өөрийнхөө хүсэж, дурлаж буй зүйлээ хий
5. Өөрийгөө шилдэг сайн болгоход зориул
6. Илүү удаан, илүү шургуу ажилла
7. Амьдралынхаа турш тасралтгүй суралц
8. Эхлээд өөрөө өөртөө хадгаламж нээ
9. Өөрийнхөө ажил үйлсийн бүрдэл бүрийг нарийвчлан судал
10. Бусдад үйлчлэхэд өөрийгөө зориул
11. Өөртөө болон бусдад хамгийн үнэнч ханд
12. Өөрийнхөө хамгийн сайн гэсэн төсөөллөө тодорхойлж, тодорхой зорилготойгоор түүн дээрээ төвлөрөн ажилла
13. Өөрийгөө хурдан шаламгай, итгэлтэй ажилтан болгож хүмүүжүүл
14. Оргилоос оргилд авирахад хэзээд бэлэн бай
15. Хийж байгаа бүх зүйлдээ өөрийн сахилга батыг тогтоо
16. Өөрийнхөө төрөлхийн бүтээлч чадвараа бүү саармагжуул, улам хөгжүүл
17. Хандлага сайтай таарамжтай хүмүүстэй нийлж ажилла
18. Өөрийн эрүүл мэндийн төлөө онцгой анхаар
19. Үйл явдалд чиг баримжаатай, шийдэмгий бай
20. Амжилтгүй, бүтэмжгүй болох хувилбарыг хэзээ ч бүү зөвшөөр
21. Шаргуу зан, цөхрөлтгүй оролдлогын шалгалтыг даван туул

Сурвалж: Business Times сонин. №4